Zemërimi dhe dhimbja fizike shpesh shkojnë dorë për dore. Në fakt, ne të gjithë kemi vënë re se si ky emocion me intensitet të lartë ngurtëson muskujt, rrit rrahjet e zemrës dhe prodhon atë nyjë të bezdisshme në stomak. E vërteta është se kjo gjendje psikofiziologjike është zakonisht mjaft e shkurtër: si një shpërthim i papritur që, pak nga pak, përfundon duke humbur intensitetin.

Një grindje, dëshmimi i diçkaje të egër, të qenit viktimë e një padrejtësie: zemërimi na paralajmëron për ato momente kur ndihemi të kërcënuar ose të poshtëruar. Ndjenja se të drejtat tona, integriteti ose identiteti ynë po sulmohen zgjon këtë pranverë instiktive me të cilën reagojmë ndaj asaj që na kërcënon. Përballë kësaj gjendje emocionale, lindin dy probleme. E para qëndron në keqmenaxhimin e saj: ata që nuk e kuptojnë dhe rregullojnë zemërimin e tyre çojnë në sjellje të pasakta për të cilat mund të pendohen.

E dyta është se shpesh qeniet njerëzore tentojnë të shtypin zemërimin e tyre. Atëherë lind somatizimi dhe shqetësimet fizike dhe psikologjike. “Të kuptuarit është faktori çlirues, ai që na çliron dhe lejon transformimin. Kjo ka të bëjë me kujdesin ndaj zemërimit

 

Zemërimi dhe dhimbja fizike, kur sjell pasoja keqpërdorimi i këtij emocioni

Zemërimi është një nga emocionet më unike dhe në të njëjtën kohë, më pak të studiuar. Neuroshkenca i kushtoi vëmendje vetëm disa dekada më parë dhe zbuloi një numër aspektesh. Sot ne e dimë, se ajo ka një origjinë filogjenetike, gjë që i lejoi ekspertët të konkludojnë se kjo gjendje psikofiziologjike ndikoi ndjeshëm në mbijetesën tonë.

Është një emocion me një ndikim të madh fizik që synon të na inkurajojë të reagojmë ndaj një stimuli negativ. Një studim i kryer nga Universiteti i Romës tregon se është një gjendje që shkon nga brenda jashtë. Kjo do të thotë se truri na paralajmëron që duhet të reagojmë duke shkaktuar tension të madh fizik. Zemërimi është një emocion që fton për veprim. Ajo që pritet nga ne është që të veprojmë përballë asaj që shqetëson, lëndon, zemëron, kërcënon ose shkel integritetin tonë.

Ne duhet të veprojmë në mënyrën më të mirë të mundshme, duke ushtruar kontroll adekuat në mënyrë që kjo përgjigje emocionale të jetë e shëndetshme dhe efektive. Sidoqoftë dhe këtu del problemi, zemërimi dhe dhimbja fizike janë të lidhura sepse ne nuk dimë si ta trajtojmë të parin.

Padrejtësitë përballë të cilave ne nuk veprojmë (ose nuk mund të veprojmë)

Mund të themi se zemërimi dhe dhimbja fizike janë të lidhura sepse nuk veprojmë emocionalisht në mënyrë inteligjente përballë asaj që na lëndon, shqetëson ose na poshtëron. Në të vërtetë ka raste kur na mungojnë burimet dhe guximi për të vendosur kufij dhe për të thënë “jo” për ngjarje të caktuara. Sidoqoftë, ka rrethana ndaj të cilave nuk është e lehtë të reagosh. Disa realitete bezdisin, por ne nuk mund të përgjigjemi ashtu siç dëshirojmë. Shembuj të kësaj janë padrejtësia shoqërore, diskriminimi ose të paturit një familje që na sjell më shumë probleme sesa gëzime. Ato janë realitete që jo gjithmonë kanë një zgjidhje të lehtë.

Është shumë e zakonshme të përfundosh duke gëlltitur, pa përtypur, dhimbje, mendime negative dhe frustrime. Kjo do të thotë, marrja e një qëndrimi pasiv përballë zemërimit, kur mesazhi që dëshiron të na përcjellë është krejtësisht e kundërta. Ky emocion dëshiron që ne të veprojmë në një mënyrë të caktuar dhe duke mos e bërë këtë, rrit tensionin fizik, kortizolin në gjak, ndjenjën e stresit, etj.

 

Zemërimi dhe dhimbja fizike, frenimi emocional

Sëmundjet kronike janë ato që preken më shumë nga ndikimi i emocioneve. Për shembull, pacientët që vuajnë nga dhimbje kronike të mesit ose neuropati përjetojnë përkeqësim të simptomave kur përjetojnë emocione të tilla si zemërimi. Nga ana tjetër, studime të tilla si ai i kryer në Universitetin Rush këmbëngulin në atë që thamë më parë: tendenca për të heshtur, frenuar dhe mos menaxhuar zemërimin rrit ndjesinë e dhimbjes fizike. Kur ne nuk e rregullojmë këtë emocion të valencës negative, është shumë e zakonshme të vuajmë nga tensioni, lotët dhe kontraktimet në zonën e shpinës dhe qafës.

Zemërimi është një nga emocionet tona themelore dhe shprehet në mënyra të ndryshme: përmes një përgjigje të brendshme me një efekt të madh fiziologjik dhe madje edhe mendor. Ajo që pritet nga ne është që të veprojmë përballë asaj që na kërcënon ose shqetëson.

 

Si ta menaxhoni zemërimin?

Tani e dimë që zemërimi dhe dhimbja fizike janë të lidhura. Ne gjithashtu kemi të dhëna që tregojnë se të gjithë ata njerëz që vuajnë nga patologji të dhimbjeve kronike përjetojnë një intensitet më të madh të simptomave kur kapen nga zemërimi dhe zhgënjimi… Çfarë mund të bëjmë në këto raste? Menaxhimi i zemërimit nuk bazohet vetëm në meditim ose frymëmarrje të thellë. Ne gjithashtu duhet të integrojmë teknika adekuate të menaxhimit emocional në jetën tonë të përditshme. Po kështu, është thelbësore të ushtroni kontroll adekuat të mendimit. Dialogu i brendshëm negativ është një motor që intensifikon shqetësimin. Nga ana tjetër, teknikat e zgjidhjes së problemeve kanë rezultuar shumë të dobishme. Është thelbësore të dish të sillesh me një situatë të komplikuar, të identifikosh se cilat aftësi dhe kompetenca të zbatosh në varësi të rastit.

Për më tepër dhe për të përfunduar, qasjet si terapia e pranimit dhe angazhimit janë shumë të dobishme për t’u marrë me shumë nga ato gjëra që janë jashtë kontrollit tonë dhe që ne duhet t’i pranojmë. Sqarimi i vlerave tona dhe vendosja e qëllimeve të reja mund të na ndihmojë gjithashtu të zvogëlojmë ndikimin e zemërimit dhe dhimbjes emocionale dhe fizike.